02-03-05

Afscheid

Heden zondag om 5 voor 12 's middags is onze moeder in stilte overleden. Ze heeft geen doodsstrijd gehad maar is rustig ingeslapen, vermoed ik.

Ze had in het rusthuis een longontsteking opgelopen en had slikproblemen door de parkinson waardoor ze de dagen ervoor ook al minder kon eten en drinken. Dus had ze ook al een beetje uitdrogingsverschijnselen. Ik schrijf hieronder een kleine afscheidsbrief.

 

Moeke,

 

Ik ben als kind altijd al een moederskindje geweest.

altijd hing ik aan je rok, altijd zat ik op je schoot,

dan zong je een liedje en danste met mij,

je was mijn speelkameraadje,

later was ik een puberkind, niet héél lastig maar wel wat gemakzuchtig,

Als ik het al eens moeilijk had, altijd vond ik troost. Je hield mijn hand vast en gaf me een knuffel. Wat zal ik die missen. Je lieve lach, je zachte stem, je héél groot optimisme.

Later werden we vriendinnen we  gingen samen winkelen of naar de markt. Of naar Wechelderzande, wandelen met de honden. Ik zag je toch zo graag, 'k wilde toch zo graag dat je je altijd goed voelde. Dat is me altijd redelijk goed gelukt tot meneerke parkinson zijn stokken in de wielen kwam steken. Hij heeft het je niet gemakkelijk gemaakt maar je hebt gevochten. Glimlachend zachtaardig zoals je was. Toch kwam er iets in je leven waar je niet kon tegen vechten, het enige wat je kon doen is hier en daar al eens iets vergeten, eerst een kleinigheid dan iets dat meer belangrijk was. Waar is de boter? in de keukenkast. Waar is het brood? dat weet ik niet meer. Dingen die je allemaal hebt meegemaakt. Je had een rustig leven vol zachtheid geduld en nederigheid en liefde, zo zal ik je herinneren, altijd met een glimlach; hoe moeilijk het ook was.

Dag Moeke,

 

ik hou van jou en zing en liedje als afscheid.

 

Voor elk moment waarop je mij hebt blij gemaakt

Voor elk verdriet waarvan je mij hebt vrij gemaakt

Voor elke keer dat je bij mij vertrouwen zocht

Voor elke schakel die ons nauwer binden mocht

Voor elke goedheid die ik ondervinden mocht

Zeg ik je dank, zeg ik je dank, zeg ik je duizendmaal dank.

 


01:21 Gepost door blinkie | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |