28-10-05

Pluche is niet meer


 
Dag pluchke
Rust zacht in de poezenhemel lieve schat,
je was zo mooi, zo lief, zo zacht, je miauwde zo héél speciaal,
je speelde met haarrekkertjes, je gooide ze onder de kast,
onder de wasmachine, we gooiden ze een eindje verder,
je ging het terug halen en naar ons brengen omdat we het terug zouden weggooien.
We kochten er altijd héél speciale zodat we wisten dat ze van jou waren,
je kreeg ze de dag dat je hier gekomen bent, ze lagen onder de kerstboom.
Nu kan je dat niet meer want je bent er niet meer.
Ik zei nog tegen Luc, amaai wat was dat?
Er was ineens een dof geluid buiten. Je bent de straat overgerend en nog eens terug.
De wagen reed veel te snel die je overreden heeft, zei de gebuur die het gezien had.
Je hebt niet veel geleden, ik heb je nog gezien, je laatste kreun gehoord, je zien vechten tegen de dood.
 
We zullen je missen,
 
Dag pluchke, kusjes van Moeke, Vake, Femke, Mieke en Hans

21:50 Gepost door blinkie | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |